Gepost door: Ilse | 04/10/2007

Moeder

Soms keek je, van de tuin weg, naar een land
dat in de verte lag, een overkant
voorbij de weiden en de blauwe bossen
tot waar het zand begon van een wit strand.

Ik zie je altijd tussen de bloemen staan,
geraniums, stokrozen, gentiaan
en waaiend ongeduld van hazelaren,
tot in je vingers met hun groei begaan.

Ik, maar wist niet, dat je afscheid nam,
van je verwanten, van je oude stam,
alsof je zonder wangebaar noch drukte
zomaar toevallig langs en binnenkwam.

Wanneer de slaap uitblijft na middernacht
lees ik van je gezicht de liefste lach
die ik wèl kende van je tijd van leven
maar nimmer zo totaal ontspannen zag.

Anton Van Wilderode, uit ‘Een tuinman is een dichter’

Advertenties

Responses

  1. […] Morgen is het allerheiligen, een dag waarop we misschien nog wat meer denken aan hen die we veel te vroeg moesten afgeven. Af en toe lees ik nog de tekst die ik schreef voor bidprentje van mijn moeder. Er staat o.a.  […]

  2. […] hoopt om een extra verwend te worden (en dat hoeft echt niet per se een materieel kado te zijn). De mijne verwende ik -symbolisch misschien- met een bloemetje op haar […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: