Gepost door: Ilse | 26/09/2007

3 jaar

Bijna exact hetzelfde moment, 3 jaar geleden voelde ik m’n eerste wee. Nu 3 jaar later slaapt het wezentje dat die nacht geboren werd voor de allereerste keer in z’n nieuwe grote bed. Morgen is Mats jarig.

blog_0709261.jpg

 En elke keer opnieuw, roept de verjaardag van Mats ook andere herinneringen op. Hoe mijn moeder de komst van haar 7de kleinkind gezien had als laatste strohalm en zich krampachtig probeerde vast te houden aan het leven, hoe mijn zus nog diezelfde zondagavond langskwam om te vertellen dat voor mijn moeder de laatste weg naar het einde was ingezet. Hoe we met kleine Mats, amper 1 dag oud, naast haar sterfbed zaten. Hoe mijn moeder amper 7 dagen later zachtjes weggleed naar het eeuwige leven …

Begin en eind …. zo dicht bij elkaar.

Gelukkige verjaardag, lieve schat!

Advertenties

Responses

  1. een emotionele omschrijving van verdriet en geluk…

    proficiat Mats!

  2. Toch ongelooflijk, hoe dicht leven en dood bij elkaar kunnen liggen. Mijn vader heeft gevochten om zijn eerste kleindochter (na zeven kleinzonen) te zien, maar heeft het net niet gehaald.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: